Ezkabako talaiatik

Ez dut ezer entelegatxen (sic)

itxaurdi@gmail.com (Itxaurdi) — Thu, 12 Nov 2009 10:21:00 +0000

Ezkabako talaiatik ederki ikusten da Iruñerriko Eroski hipermerkatua. Iruñerriko askok bertan egiten dute lan, nire ezagun askok, adibidez

Baina batzuk ez dira langile sentitzen, kooperatibista baizik, eta krisia dela-eta, inoiz baino gehiago lan egitea erabaki dute: lehen lan egiten zuten ordu kopuruaren % 10a gehiago egiten dute lan orain. Nire ezagun batzuek, esaterako, astean 6 egunez, 45 ordu, osoatara. Eta, gainera, pozik daude.

Egiaren esateko, aitortzen dizute askoz gutxiago saltzen dutela krisia dela-kausa, askoz diru gutxiago sartzen dela Eroski-ren kutxetara. Askoz jende gehiagok txartelen bidez eramaten dituztela erosketak: hartara, hilabete baten buruan kobratuko die Eroski-k kontu korrentetik. Beraz, jende anitzek oraindik kobratu ez duen dirua gastatzen du. Eta kontatzen dizute, halaber, Eurokoparako erruz saldutako telebista asko eta asko kobratu gabe daudela oraindik... Eta beldur dira, zeren laster txartelen bidez erostean, bezeroek ordaindu beharko dituzte gastuak, eta jendeak ez du gastatuko oraindik kobratu ez duen dirua (?)

Bi hiztetan esanda, krisia asko nabaritu denez, lan gutxi dutela eta ordu gehiago egin behar dutela lan. (??)

Nik ez dut deus ezer entelegatxen (sic) . Gutxiago saltzen badute, gutxiago lan egin eta gutxiago irabazi beharko lukete; baina ez, gehiago lan eginen dute... Baina zertarako? Ez dute gehiago salduko! Zertarako ordu gehiago lan egin? Eta gainera, pozik esaten dizute. Eta, gainera, gero eta ikastaro gehiago ari dira jasotzen, baina pozik daude: hitz egiten dute Eroskiz doinu berezi batez, Eroskiren bazkide baitira, kooperatibista, alegia. Haiekin ez saiatu arrazoitzen, sekta baten modura jokatzen baitute, eta kritika txikiena ere ez dute onartzen.

Hori ulertuko duen kristaurik ez dago eta jutifikatzeko arrazoi bakarra otu zait: Objektu Hegalari Ez-Ezagun bat pausatu da Ezkabako talaia honetatik ikusi gabe, estralurtarrak etorri, eta Eroskiko langileak abduzitu dituzte eta kooperatibista bihurtu. Estralurtarrek sinistarazi diete Eroski Jainko bakarra dela eta Travel Club txartela bere profeta bakarra. Bestela, ezin da ulertu zergatik dauden horren pozik gure koadrillako horiek, astean sei egun lan eginda, lehen baino ordu gehiago sartuta, berdin-berdin kobratuta ere.

Geldituko gara kafea hartzeko astearte arratsaldean? Ikastaroa!" Eta igandean? “Inbentarioa”

Ez dut ezer entelegatxen (sic)

Arauak errespetatu?

itxaurdi@gmail.com (Itxaurdi) — Thu, 05 Nov 2009 11:15:00 +0000

Ezkabako magalean Berriozarko kiroldegia duzu. Ondoko argazkia kiroldegian bertan egindakoa duzu. Ez al litzateke naturalagoa izango jartzea, adibidez:

Ezin da poltsarik sartu: gorde takila batean

Tira, ados, erdarazko esaldi horren bertsio anitz egin liteke: gainera, duela gutxi aitortu dut ni ez naizela itzultzailea, itzaltzailea baizik.

Nolanahi den ere, jarri dezagun aurrera "BEREESKU_OHIALA ERABILTZEA [...]

Euskaldunon pazientzia ikaragarria da, badakit, baina ez saiatu ulertzen... Kontua ez da berreskuratzeko oihala... Kontua ez da ohiala (sic) hitzaren "h" dantzari hori... Hori barkagarria izan litzateke, akats ortografiko txikia baita... "Eta h bat gaizki jartzeko bekaturik nehoiz egin ez duenak bota dezala lehen harria". Ez, ortografia kontua ez da larriena. Arazoa da testu hori ez dela testua izatera heltzen, ez baita ulertzen, ez du komunikatzeko xedea betetzen, eta alboan dagoen erdarazkora jo behar da, ezinbestez, ulertu ahal izateko zer esan nahi zuten: nork bere oihala behar duela erabili, alegia. Ene, ez zen horren zaila, bada!

Tamalez, afixa hori ez da euskaraz lotsagarri dagoen bakarra Berriozarko kiroldegian:

Gutxi izango balitz bezala, arauak errespetatzeko agintzen dute... To eta no! Euskararen arauak beraiek ez dituzte errespetatzen, ez horixe!

Pesu gogorra? Bai gogorra dela ikustea afixetan utzikeria eta ganoragabekeriak, behin eta berriz ikusi ere!

Kiroldegiaren martxa eta kudeaketa euskara bezain txukuna bada, jai dugu.

Ziza guztiak jangarriak dira

itxaurdi@gmail.com (Itxaurdi) — Tue, 03 Nov 2009 08:32:00 +0000

Ziza guztiak jangarriak dira eta kontrakoari eusten dionak gezurra esaten du. Adibide baterako, hona hemen duela gutxi mendian aurkitu ditudan goiko hori bera edota beheko hau berau:

Baiki, ziza guzti-guztiak jangarriak dira... Kontua da batzuk behin baino ez direla jangarri. Behin janez gero, zulora!

Albert Einstein-ekin eleketan

itxaurdi@gmail.com (Itxaurdi) — Wed, 28 Oct 2009 16:34:00 +0000

Lagun batek eskatuta, Albert Einstein-en aipu bat euskaratzeko lana hartu nuen. Alabaina, itzultzailea baino itzaltzailea naizenez, beste lagun batengana jo nuen, eta gero, beste batengana.

Aipuak euskaratzeko esperantzarik gabeko zeregina izaten da, nekez lortzen baita jatorrizkoaren biribiltasuna. Egun batzuk eta buelta bestetzuk eman behar izan dizkiogu jatorrizkoari:

Nada beneficiará tanto la salud humana e incrementará las posibilidades de supervivencia de la vida sobre la Tierra, como la evolución hacia una dieta vegetariana.

Zorionez, nire lagunen prestutasunari esker, emaitza polita lortu delakoan nago:

Ezerk ere ez dio lagunduko gizon-emakumeen osasunari, ez handituko Lurrean biziak aurrera egiteko aukerak, dieta begetariano baten aldeko eboluzioak bezainbeste.

Azkenik, Albert Einstein-i berari ihardetsi eta gustuko duela erran dit: bisajea ikustea bertzerik ez dago.

Halarik ere, inork nahi badu bertze bertsiorik eman, blog honetan iruzkinak egiteko aukera dago...

Ipuin labur bat Euskalerria Irratian

itxaurdi@gmail.com (Itxaurdi) — Wed, 21 Oct 2009 15:25:00 +0000

Henry Blake-en silueta beltza ez zen antzematen kale kantoi ilunaren ilunean. Ezkerreko eskua beroki beltzaren poltsikoan, eta eskuan, 9 milimetroko Browning-en gider hotza sentitzeak nolabaiteko lasaitasuna ematen zion. Blacke-k bazuen, gainera, negu gorriaz gainera, bestelako motiboak dardarka egoteko: Ekialdeko Berlingo kale kantoi hits horretan hitzordua zuen, baina kontaktuak kale eginez gero, sare guztia arriskuan egon, eta errusiarren atzaparretan eror zitekeen.

Lasaitu beharra zuen eta eskuin eskuan piztu berria zuen zigarretaz oroitu zen. Bazekien tabakoa txarra zela, batzuek zioten modu asaldagarrian, tabakoak hil egiten zuela…Baina lasaitu beharra zuen. Eskua jaso, zigarreta ahoratu eta zupada luzea eman zion. Zigarretaren punta gorriz piztu zen kale kantoi ilunaren beltzean, suaren antzera kea irentsi ahala, pentsatu zuen tabakoa txarra izanik ere behar-beharrezkoa zuela; sorterriko oihartzuna ekartzen zion gogora, agian Langley-n egondako denbora luzean tabako gorriaren zapore horretara ohitu zelako; agian, Agentziaren eskoletan ikasitakoa gogora ekartzen ziolako…

Baina Henry Blacke-k ez zuen gehiago gogoratzerik izan. Suaren antzera piztu zen kalearen beste aldetik zetorren hori ez zen zigarreta baten punta gorria. 9 milimetroko bala batek kopetan sartu eta gomuten zakua leherrarazi zion.

Danbadaren oihartzuna joanda, alboko kale kantoi ilunetik beroki beltzeko gizon bat atera zen, Tupolev pistola eskuan, artean bero. Espioi errusiar horrek Henry Blacke hila zela ikusi zuen: Henry Blacke-en kopetako zuloari odol gorriari zerion eta ahoari, ke beltza. “Tabakoak zinez hil egiten du” pentsatu zuen, errusiarrek berezko duten sarkasmoarekin.

Jendetza izugarria

itxaurdi@gmail.com (Itxaurdi) — Sat, 17 Oct 2009 22:36:00 +0000

Eta Donostiatik bueltan, Zuastiko ordainlekuan, Goardia Zibilaren kontrol izugarri bat: demograzia (sic) batean bizi garela gogorarazteko, edo.

Izanez ere, kontrol guneko goardia zibilei, iluntzeko ordu horietan, berdin zaie Aralarkoak, EAkoak, EAJkoak, Batasunakoak, ELAkoak, LABekoak edo Lokarrikoak zareten.

Izanez ere, fusila eskuetan hartuta, aurpegia estalita eta balen kontrako txalekoaren atzetik begira duzuen goardia zibilaren begietan, hauxe bazik ez zarete: "una puta vasca" eta "un puto vasco", hurrenez hurren.

Izanez ere, autotik jaisteko agindu, eta mendiari begira jartzeko agindu dizuen goardia zibilari ez joan koplekin eta nabardurekin, umore fina ez baita benemerito-en ezaugarri behienena.

Ai, euskaldun guztiek goardia zibilek bezain garbi edukiko balute, beste kuku batek joko liguke!

Zorionak, Zulo Alai

itxaurdi@gmail.com (Itxaurdi) — Sat, 10 Oct 2009 13:17:00 +0000

Berriozarko Zulo Alai elkartearen 25. urtemugaren harira lagun batek egindako bertso ederra:

Hogei eta bost urte hauetan
Berriozartartasunez blai
Ibili gara txintxo lanean
Eta parrandan ere bai.
Hemen gurekin gaur ez daudenak
Ez ditugu ahaztu nahi
Topa dezagun haiek gogoan:
Zorionak, Zulo Alai

Baiki, zorionak, Zulo Alai!

Gerraren aurkako hitzak, 2009

itxaurdi@gmail.com (Itxaurdi) — Thu, 01 Oct 2009 19:54:00 +0000

Azken urteotan egin den gisara, Gerraren aurkako hitzak bildu ziren atzo Barañainen. Atzoko saioan, batik bat poetak izan ziren bertaratu zirenak. Nik, aldiz, testu bat prosan prestatua nuen, behean irakur daitekeena, haiz zuzen.

Hispano-Suiza beltz dotorea herriko plazara sartu eta txapel-gorri bat azkar jaitsi zen. Txapel gorriaren azpian Eusebio Esparza gordetzen zen. Eusebio Esparzak gure aita berehala ezagutu zuen: “Hara, Teofilo!”. Txapel gorria erantzi zuen esku batekin eta beste eskua aitari eman zion: “Ze moduz, aspaldiko, Teofilo!”

Gure aitak bostekoa eman zion lagun zaharrari: gizondua eta gizendua ikusi zuen Eusebio. Aurpegia eta begirada bestelakoa zuela ematen zuen. Aitak azaldu zion beste bi anaia frontean izategatik libratu eta herrian zela atzera. Kamioia eta Hispano-Suiza beltz dotorearen kontura galdetu zion, ea zertan zenbiltzaten erreketeak han, auto eta kamio batekin.

“San Cristobal gotorlekutik putakume andana batek ihes egin zuen, atzo. Zaindari bati pikotxa batekin burua zartatu eta ihes egin zuten. Zorionez, gutariko bat Aitzoiango kasernaraino joan zen lasterka eta ihesaldiaren berri eman zuen; hori atzo gertatu zen, igandean. Gu boluntario bila ari gara, ea osatzen dugun talde polit bat gorri separatista horiek ehizatzeko. Bidenabar esanda, zuk ederki ibiltzen zenuen mauserra, ez? Zatoz gurekin, Teofilo. Horretarako etorri gara-eta, boluntarioak biltzera.” Eta txapel gorria jantzi zuen, agintaria zein zen nabarmentzeko.

Txapel gorriaren azpian irribarre zuri batez gelditu zitzaion beha aitari, baiezkoa noiz adituko zain. Aitak gizendua, gizondua eta doilortua ikusi zuen lagun zaharra. Irribarre zuriaren atzean bihotz belztua ikusi omen zion aitak, eta ezetz esan zion, eta beste bati esateko: beraiek jadanik behin joanak zirela boluntario, bi urte lehenago, elkarrekin joan ere; ea ez zen oroitzen...

Eusebio Esparzak sudurra zimurtu, txapel gorria atondu, eta beste irribarre zuri batez erantzun zion gure aitari. Gero, batengana eta bestearengana jo zuen: “Gorri hiltzaile horiek harrapatzea untxiak ehizatzea bezain erraza izanen da” aldarrika. Baten bat igo zen, txaloka eta bibaka kamioira.

Txapel-gorria Hispano-Suizara sartu aitzin, aitak galdetu zion ea noiztik zen erreketea, eta Eusebiok esan omen zion: “Ni beti izan naiz karlista, Lacar Tertziokoa” eta, atekada bat emanda, auto beltzaren beltzean gorde zen; txapela gorria baino ez zen ikusten urruntzen ari zelarik.

Urteak joan, urteak etorri, gure aitak inoiz ez zuen lortu gogoratzea Eusebioren karlismoarekiko atxikimendu suhar hori gerra baino lehenagokoa izan zenik.

Nikaraguako poemak

itxaurdi@gmail.com (Itxaurdi) — Tue, 22 Sep 2009 15:22:00 +0000

Iragan den larunbatean ekimen polit askoa egin genuen Berriozarko Zulo Alai Elkartean. Elkarte honen 25. urteurrenaren karietarat, hainbat saio poetiko egin dira honezkero. Orain, hainbat eta hainbat lagun nikaraguarrekin batera eta Nikaraguaren Independentziaren Eguna ospatzeko, festa ederra egin zen: Nikaraguaren historiari buruzko zertzelada batzuk, kanta zahar-berrituak, oroitzapen zahar-ederrak, dantza polit-politak eta baita poemak ere.

Gioconda Belli-ren, Gaspar García Laviana-ren eta Rubén Darío-ren poemak errezitatzeko aukera izan zen. Niri egokitu zitzaidan gaztelaniaren printzea-ren, Rubén Darío-ren oso poema ezaguna: Lo fatal, "Cantos de Vida y Esperanza" liburuaren azken poema.

Eta bukatzeko, afari legea, baina ez nolanahikoa: afari nikaraguar tipikoa... Informazio osoa Eguzkiplaza.net-en

Eurolio jaunaren mundu eroan

itxaurdi@gmail.com (Itxaurdi) — Tue, 08 Sep 2009 15:01:00 +0000

Auto berria erosteko animoak ematen dizkizu Eurolio jaunak, baita animoak baino gehiago ere. Izan ere, 2.000 euroko diru-laguntza ematen dizu auto berria erostean, baldin eta zaharra autoak desegiteko tokian uzten baduzu, auto zaharra ongi ibilita ere. Behin auto berria erosita, Eurolio jaunak ezarritako prezioan erregaia erosi beharko duzu, beti ere garesti ordainduta. Auto berria hartuta, kasu! Errepideak radarrez josita daude-eta; edozeinek daki isunak direla administrazio askoren diru iturri oparoa.

Panonama ikusita, auto berria aparkatzera zoazela, diru gehiago beharko duzu: Aurrera doan herrian ezer ez da doan. Izan ere, edozein hiritan aparkatzeko ordaindu beharko duzu -eta ez soilik hiriburuetan: saiatu aparkatzen Tolosan ordaindu gabe... Laster aurkituko dituzu P handiko kartel urdin handiak non-nahi, ordainpeko parkingetara eramaten zaituztenak. Baina Eurolio jaunaren erresuman harritzeko gure gaitasunak ez du mugarik. Izan ere, lur azpiko aparkalekutik ateratzean, garraio publikoa erabiltzeko kartel handia ikusiko duzu. Hau da, autoa erosteko erraztasunak eman dizkizuten horiek beraiek autoa baztertzeko eta garraio publikoa hautatzeko aholkatzen dizute... Hori bai, ekologiaren izenean! Ongi funtzionatzen zuen auto zaharra autoak desegiteko tokian uztera behartu zaituzten horiek beraiek!

Ederki! Egin dezagun! Bazter dezagun auto berri kutsagarria! Baina.. non utziko duzu auto berri-berria? Aparkatzeko plaza bat erosi beharko duzu... Eta plaza horiek ere ez dira merkeak. Honezkero, autoa erosteko diru-laguntza eman dizun administrazioak ederki berreskuratu du kurrituekin diru-laguntza... Gainera, diru-laguntza horiek gure zergen diruetatik aterako zen, zati batean bederen...

Errealitateak harritzeko nire gaitasuna jarraitzen du gainditzen.

Atxagaren etxeak

itxaurdi@gmail.com (Itxaurdi) — Mon, 07 Sep 2009 16:21:00 +0000

Ikasturte hasi berria dugun honetan agian ez dakizu zer irakurri. Zazpi etxe Frantzian nobela aholkatzen dizut nik. Aurten Pamielak ateratako liburu hau zinez erraz irakurtzen da, arina da baina ez dago arinkeriaz idatzia: teknika narratibo askoren jabe da asteasuarra eta oso ederki baliatzen ditu. Hasiera bera ederra da, hitz bat ere ez sobera, ez falta:

Chrysostome Liègek 1903ko hasieran sinatu zuen Leopoldo erregearen Force Publiquen zerbitzatzeko kontratua, eta urte bereko abuztuan iritsi zen Afrikako bihotzera. Pakebote batek eraman zuen Anberestik Matadira; trenak, Leopoldvillera; bapore ertain batek, Princesse Clementinek, Yagambiko postu militarrera. Ez zen munduko azken-azken lekua, zeren Force Publiquen askotan entzuten zenez, ohore hori Kisanganiri zegokion, ibaian berrehun kilometro gorago zegoen postuari; nolanahi ere, oso urrun zegoen edozein leku ezagunetatik...

A ze koadrilla bildu zen Afrikaren txoko galdu hartan! Batekin eta bestearekin identifikatzera eramaten zaitu Atxagak. Elipsi narratibo dexente, baina Atxagak hariak ederki josten dakienez, hasieratik bukaeraraino harrapatu ninduen liburu honek uztailean, irakurri nuenean. Erritmo arina duen liburua da, deskribapenak falta ez diren arren:

Mandrilek eta txinpantzeek aldian behin egiten zuten garrasi, ez oso urrun, ez oso hurbil. Wakiak lasai zebiltzan hegan, ez oso gora ez oso behera. Eta arrainak berdin, lasai, ez ibaiaren sakonean, ez azalean. Haizeak, berriz, okume, teka edo palmondoen hostoak mugitzen zituen, baina ez adarrak. Eta uraren korronteak, nahiz indarra eduki, ez zeraman ezer apartekorik herrestan, euri sasoiko ur biziek ohi modura. Hodeiei zegokienez, metafora ausartago batekin esanda, presarik gabeko baporeak eramaten zuten zeruan. Zeru hartan bertan, eguzkiak leuntasunez egiten zuen argi

Ahots ezberdinak aditzen dira pertsonaia bakoitzaren buruetan; metafora xume baina efektistak iragartzeko teknika hori... Uda nahiz udazkenerako liburu gomendagarria. Atxagaren etxeak zazpi dira eta Frantzian daude.

Klaustrofobia

itxaurdi@gmail.com (Itxaurdi) — Wed, 02 Sep 2009 16:02:00 +0000

Hitzlandian, hitzen munduan alegia, hitzik engainagarririk bada, klaustrofobia hitza da.

Klaustrofobia irakasleontzat ez da "espazio txiki batean egoteko neurriz gaindiko beldurra izatea" (Sarasola); klaustrofobia klaustroetan etengabeko luzamenduetan eta alferrikako eztabaidatan galtzeko beldurra da: horixe bai dela klaustrofobia. Eta ziur naiz zuetako batzuk egunotan ari zaretela klaustrofobia pairatzen. Klaustroetan, badakizu... zenbat buru, hainbat aburu... Edo nahiago izatera, zenbat buru, hainbat artaburu. Esaera hau erabil daiteke klaustro batean txorrada pilo bat entzun eta irentsi behar izan dituzunean... Horrelakoetan, hausnartu gabe botatzen diren iritziek, aburuek, ez dute ez buru, ez hankarik; horregatik batzuei artaburu deitzea zilegi liteke, amodio guztiarekin deituta ere.

Esera zaharraren beste aldaera bat jefeekin erabil daiteke: zenbat buru, hainbat burutazio. Badakizu, jeferen batek ideia zoragarri bat izan du dauka... baina jefearen jefeak beste bat, eta jefearen jefearen jefeak beste bat... Horrelakoetan, bakoitzak agindu ezberdin bat emanen dizu, ustez bateragarriak, baina zinez kontrajarriak, eta zuk eginahalak egin arren, gaizki eginen duzu...

Nolanahi den ere, ez dezagun umorea gal! Eutsi!

Joe Satriani kolosala da

itxaurdi@gmail.com (Itxaurdi) — Sat, 15 Aug 2009 09:44:00 +0000

Gaurko BERRIAk dakar Les Paul atzo hil zela, New York-en. Albistea esagututakoan, Joe Satriani-k deitu omen dio Gitarraren lehen heroia,

Gitarra-heroi bat baino gehiago agertu da dagoeneko blog honetan bertan: baten bat hilik, Stevie Ray Vaughan; beste baten bat bixi-bixi: Steve Morse...

Joe Satriani gitarra jotzaile onenetarikoa da. Nik etxean daukat Joe Satriani-ren binilo mitiko bat, Surfing with the Alien izenekoa, jatorrizkoa -duela hogeita bi urtekoa!-, nahikoa ospetsua karatula dela-eta. Alta, niri bitxiena ez zait egiten karatula, biniloa babesteko paprezko funda baizik: han agertzen da, Joe Satriani... iledun!

Duela hiru urte Los Angelesen zuzenean grabaturiko kontzertu honetan, aldiz...

Ilea gorabehera, Joe Satriani kolosala da...

Begi-kliskak

itxaurdi@gmail.com (Itxaurdi) — Fri, 07 Aug 2009 15:26:00 +0000

Nire koadrillako lagun erdaldun bat kexu agertu zait sarri askotan, idazten ditudan ipuinak, poematxoak eta bestelako harrikadak euskara hutsez egiten ditudalako. Ulergarria izanik ere, hasierako nire erabakiari eutsiko diot eta ez dut erdaraz idazteko neholako asmorik.

Gainera, idatzi dudan zerbait erdaratzeko eskatu didatenean ez naiz batere pozik gelditu emaitzarekin: itzultzailea baino, itzaltzailea naiz ni. Horregatik nahiago izan dut horrelako lan garratzak uztea beste zenbaiten esku trebeagoetan

Izan ere, L. Carroll-ek idatzi zuen: "Take care of the sense, and the sounds will take sense of themselves". Hartara, Unibertsitateko irakaslea eta, hala ere, laguna den Juankar Lopez-Mugartza-k ederki lortu du zentzua hartzea eta nire poematxo bat itzuli du erdarara. Iragurgai dago ele biz El Coloquio de los Perros poesia aldizkariaren web orrian.

Antipodeetatik

itxaurdi@gmail.com (Itxaurdi) — Thu, 06 Aug 2009 11:22:00 +0000

Euskal Herriaren antiopodeetan Australia dugu. Ezer gutxi heltzen zaigu handik... Antipodeetatik hain zuzen ere, begi-belarrientzako opari bat heldu zitzaidan: Living Loud.
Ez da ohiko banda bat, hainbat eta hainbat rock taldetan ibilitako musikari zoragarri batzuen esperimentua baizik. Bob Daisley-ren ekimenez bildu ziren duela bost urte bost musikari handi: Don Airey, Lee Kerslake, blog honetan behin baino gehiagotan agertu den Steve Morse, Bob Daisley bera eta Australiako rock abeslari famatuena den Jimmy Barnes.

Living Loud-en bildu ziren, besteak beste, Ozzi Osbourne-rekin ibilitako hiru; Whitesnake-n, Deep Purple-en eta beste hainbat banda mitikotan ibilitako munstro batzuk... Lagun zaharrak bildu, Ozziren garaiko bost abesti on berreskuratu eta beste bost berri egin dituzte. Living Loud egistamoa gauzatu zen eta izen bereko CD bat eta DVD zoragarri bat da horren lekukoa:

Jimmy Barnes tai gabe aritzen da behera begira abesti gehienetan... adinak ez du barkatzen eta abestien hitzak apuntatuta zituen orri handitan, ikuspegi zenital batean ikus daitekeen modura... Tira! Gutxienekoa da: luxua da ikustea eta entzutea musikari zahar hauek oraindik kaña ematen...

Euskal Herrian ezinezkoa da zuzenean erostea... Eskerrak Internet dugun.

Eisi disi: Live at Donnington

itxaurdi@gmail.com (Itxaurdi) — Sun, 26 Jul 2009 19:07:00 +0000

Aurrekoan idatzi dudan gisa, Donnington-en hainbat eta hainbat kontzertu historiko egin dira. Gogoangarria, dudarik gabe, eisidisikoek -AC DC-koek eman zutena duela urte batzuk, batzu-batzuk izan ere. Nik kontzertu horren dibidi 1 -DVD bat- daukat, baina erabiltzearen poderioz erdi-hondatuta dudala ohartu nintzen lehengoan... A ze disgustua, nirea!

Zorionez, gaur egun dena (omen) dago Interneten...

Den-dena ez dakit, baina dibidi horren hasierako kanta on-ona bai: Thunderstruck. Gaur bezalako udako iluntze bero-zapa-puta hauetan, babestu ekaitzetatik eta gozatu musika ona.
Hasierako abestia denez, Angus kapela eta eskola-txamarra gorria jantzita agertzen da oraindik, baina abestiak aurrera egin ahala...

Eta kontzertu hori gogoangarria izan bazen, Barzelonan ekainean egindakoa ez omen zen makalagoa izan. Kontatu didatenez, Txantreako koadrilla bat joan omen zen kontzertura ad hoc eginiko kamiseta batekin: Back in black mitikoarekin jolas eginik, Bask is bask (sic) leloa zeraman kamiseta jantzita joan omen zen koadrilla osoa, ikurriña hondoan eta AC DCren logoa uztarturik... Nik aurtengo sanferminetan ikusi nuen kamiseta hori: inork al daki lortzerik dagoen?

Valentino Rossi: Live at Donnington

itxaurdi@gmail.com (Itxaurdi) — Sun, 26 Jul 2009 18:20:00 +0000

Gaur arratsaldean Valentino Rossik lekzio zoragarria eman du Donnington-en, hainbat eta hainbat kontzertu historikoren leku berean. Gaurkoan, kitarra elektrikoen riff gabe, Yamaharekin emanaldi zoragarria egin du.

Berez, Donnington-go zirkuitua arriskutsua da: ondoko aireportuko hegazkinek isuritako kearen koipea dela-kausa, pista labainkora izaten da. Horregatik hurrengo urtetik aurrera Donnintongoa ez da GP txapelketaren barruan egongo. Gaur, gainera, euri txikia egin du... Eta gurpil bigunekin atera dira gehienak!

Hasieran, espainolak oldarkor; baina laster Lorenzok eta Elias-ek, hurrenez hurren, alboko zerrenda txuri-beltza, pianoa, jo egin, irrist egin dute eta lurrera biak ala biak. Rossik ez du pianoa jo, baina lehena zihoalarik, Tavulliakoak ere erorikoa izan du: asko arriskatzen duenak...

Guztiarekin ere, motorra jaso egin du eta berriz abiatu da... hori bai, lehena izatetik hamaikagarrena izatera pasatu da. Baina gure Rossi mundiala da, ez du inoiz amore ematen, eta gaur ere erakustaldia egin du: motorra kaltetuta ere, sei postu lortu du aurreratzea... Dani Pedrosari berari aurrea hartu ez dio, bada! Lasterketaren bukaeran bostgarrena heldu da eta puntu sorta polita eskuratu du; oporretara lasai joan daiteke, MotoGPko lehen-lehena izanda.

Gaurkoa oso lasterketa eroa izan da, zirraragaria zinez. Izan ere, non gelditu da Stoner amerikarra... Azkena? Ez, azken aurrekoa: bi ducatti-ak azken bi postuetan. Bestalde, ikustekoa zen Lorenzo espainolaren aurpegia... Ze gatzik gabeko tipoa! Rossi, aldiz, hortxe izan da bostekoa ematen gaurko txapeldunari, Andrea Dovizioso-ri, beti bezain jator eta adeitsua... Agian oso-oso guapoa egia ez da, baina beste noizbait ere blog honetan bertan adierazi bezala, Valentino Rossi mundiala da.

Gaur Rossi-ren fan klubeko kide bihurtu naiz.

Amaika (sic) ikusteko jaioak

itxaurdi@gmail.com (Itxaurdi) — Fri, 24 Jul 2009 07:20:00 +0000

Duela gutxi Hogeita hamaika ikusteko jaioak ginela izeneko testua argitaratu nuen blog honetan bertan. Oporretan naizela, hara non Amaika ikusteko jaioak garela ikusi dut nik, non eta Pedriskolan -upsss, erran nahi baita, Peñiscolan-

Ez dut Photoshop-ekin moldatu, ez horixe!

Min ematen dit begietan h-rik gabeko amaika hori ikusteak. Horregatik kamerarekin argazkia ateratzeko tentaldian erori naiz.

Guztiarekin ere, are mingarriagoa egin zait ondoko kalean, "España" kalean, beste jatetxe baten izena ikustea:

Harrapa ezan/k! Ez Amaia, ez Amaya... AMALLA baizik... Amalla ikusteko jaioak gara.

Lekukoen bisita

itxaurdi@gmail.com (Itxaurdi) — Tue, 21 Jul 2009 16:57:00 +0000

Batzuek ez dute oporrik hartzen. Gaur goizean izan dut etxean gonbidatu gabeko bisitari pare baten bisita. Jehová-ren lekukoak zirela ez didate esan beharrik izan: ageri-agerikoa zen. Goiko irudia duen panfletoa eman didate... Panfletoko galdera hori erretorikoa da, erantzunik behar ez duena; izatez, mundua bukatzen bada, bukatu da fandagoa: fini eta kitto, finikito. Bai, badakit galderaren gakoa determinatzaile horretan datzala, este horretan... A zeinen listoak diren! Aitortu behar dut galdera-amu hori ongi hausnartuta dagoela, baduela indarrik. Finean, inozoek hoska egiteko beita apokaliptikoa made in USA. Izan ere, zenbat aldiz bukatu behar da Mundua? Lehengo lepotik burua lekuko horiek...
Antzararen bidetik bidali gabe, antzarak ferratzera bidali ditut. Erruki-begirada batekin batera eman didate panfletoa, aurki eginen duten meeting baterako gonbitearen batera... Lekukoak joan eta gero, gogora etorri zait Berriozarko nire lagun batek horrelako bisita batean beste lekuko batzuei emandako arrapostua:

Benetako Jainkoarengan sinesten ez badut, nola sinetsiko dut, bada, zuen Jainko horrengan.

Tamalez, horrelako kontuak desorduetan gogoratu ohi ditut nik. Agian horregatik idazten ditut blog honetan...

Hogeita hamaika ikusteko jaioak

itxaurdi@gmail.com (Itxaurdi) — Thu, 09 Jul 2009 16:17:00 +0000

Hogeita hamaika urte igaro dira Espainiako polizia batek German Rodriguez tiroz hil zuenetik, Iruñeko Sanferminetan. 1978ko uztailaren 8ko gertaera latz horiek ez ditugu sekula ahantziko: ez ahantzi, ezta barkatu ere.
Horregatik atzo, urtero egin ohi den legez, goizez omenaldia egin zen eta arratsaldez manifestazioa.

Jendetza bildu zen atzokoan German-en oroimenezko hilarriaren inguruan: lagun zaharrak besarkatzeko eta lagun berriak ezagutzeko parada ederra...

Bero ze bero

itxaurdi@gmail.com (Itxaurdi) — Wed, 01 Jul 2009 17:50:00 +0000

Uztailean oporretan egon ohi naiz. Aitzitik, aurten lanean aritu behar dut eta sekulako beroa dago Iruñerrian. Hain dago bero, ezen begira zer gertatu zaion saguaren kurtsoreari

Ezkabamendin

itxaurdi@gmail.com (Itxaurdi) — Sun, 28 Jun 2009 16:37:00 +0000

Ezkabako Talaitik du izena blog honek. Metafora bat da, noski, baina gaur goizean Ezkabako Talaiaren ondo-ondoan izan naiz... eta ez da metafora bat.

Ezkaba mendi gainean orain arte ez zegoen postontzirik; aurten 25 urte bete ditu Zulo Alai Elkarteak eta, urteurrenaren karietara, postontzia ezarri dute, aspaldi beharrezkoa zena. Mendi Kirolen Nafarroako Federazioak eta Berriozarko Udalak babesturiko ekitaldi xumean hirurogei lagun baino gehiagok parte hartu dute eta gehien-gehienak oinez igo dira tontorreraino, Lantzeluze pilotalekutik abiatuta.

Gonbidatu gabeko batzuk ere izan ditugu goiz osoan zehar guri beha: txapelokerrak.
Errusiako esaera zahar batek dioen modura, "gonbidatu gabeko bisitariak tartaroak baino okerragoak dira". Guztiarekin ere, eguerdiko ekitaldian, gotorlekuan egondako eta hildako preso politikoak ekarri dituzte gogora, baita gaur egungo preso politikoak ere. Halaber, jadanik gurekin ez dauden bazkideak gogoratzeko baliatu dugu: horixe izan da ekitaldiko unerik hunkigarriena.

Euskal esaera zahar batek dioen gisa, "herri bakoitzak bere azturak" eta hemengo ohiturari jarraiki, ekitaldia amaitzeko otamena gozatzeko parada ukan dugu. Txapelokerrak gosez gelditu dira.

Ezkabako Talaiatik, bertatik bertara egindako argazkiak ikusgai.

Euskalerria Irratiari eutsi

itxaurdi@gmail.com (Itxaurdi) — Thu, 18 Jun 2009 11:09:00 +0000

Euskalerria Irratia eguneroko gure arnasa da, airea bezain beharrezkoa Iruñerrian. Horregatik kendu nahi digute: arnasarik gabe Ezkaba inguruko euskaldunok itoko garelakoan.

Alberto Catalán jaunak aspaldi galdu zuen lotsa, eta lotsagabeki nahi du Euskalerria Irratia itxi. Corellako politiko honi berdin zaio gezurretan aritzea: "interferentziak" sortzen omen ditu Euskalerria Irratiak... Ez gehiegi fida, Air France-eko Airbus-aren istripua euskaldunoi egozteko gauza da UPNko presidenteordea!

Blog honetan bertan agertu dudanez, hilabetean behin literatur kolaborazio txiki bat egiten dut Euskalerria Irratian, eta gustatuko litzaidake hurrengo batean zerbait idaztea politiko corellarren pisuaz Nafarroako politikagintzan: izan ere, Alberto Catalán ez da katalana, Corellakoa baizik... Hau ere Corellakoa, alegia.

Dena dela, gatozen harira: Facebook sare sozialean bolo-bolo dabil atzotik Irratia euskaraz iruñerrian! izeneko ekimena... Une honetan, 289 lagunek bat egin dugu ekimenarekin dagoeneko, oso ordu gutxitan egin ere. Baietz lortu 500!

Besoak antxumaturik geldituko al zara?

Politikan ez dago gauza politikan

itxaurdi@gmail.com (Itxaurdi) — Sun, 14 Jun 2009 19:33:00 +0000

Duela gutxi Lazkao Txiki aipatu nuen blog honetan bertan. Lehengoan berriz ere baliatu nuen haren antanaklasia bat atzo GARAn atera zen artikulu baten izenbururako. Nork esango zuen Lazkao Txikik antanaklasiak botatzen zituela? Bertsolari txiki-handiak ere ez zuen susmatuko...
Bidenabar, tamainaz txikia baina bihotzez handia zen Joxe Migel Iztueta-ri bertsolari txiki-handia deitzea... Ez al da paradoxa bat? Edo oximorona?
Inork emanen al du taxuzko azalpenik eta argitasun pixka bat sortuko galderen iluntasunean?

Pantaila beltzeko gizon zuria

itxaurdi@gmail.com (Itxaurdi) — Fri, 05 Jun 2009 21:41:00 +0000

Egongelako pantaila txikian gerra erakusten digute gauero. Afganistan, Pakistan, Tajikistan, Turkmenistan, Uzbekistan, Kazahstan edo Auskalostango irudiak dira. Gerra telebista bidez ikusteko ohitura hartu dugu, honezkero. Hegazkin militarren koheteen marra berunkarak eta bonba inteligenteen leherketa gorrien islak gure egongeletako hormetan marrazten dira.

Berehala, baina, telebistako irudiak aldatzearekin batera, gerra arrastoak desagertzen dira gure hormetatik. Gerra irudien ordez, aurkezle gorbatadun bat agertzen zaigu gezur hau aldarrikatzeko, hipokresia infinituaren adierazgarri: "Horrela gertatu dira gauzak, eta guk horrela kontatu dizkizuegu" Ba al da oraindik hori sinesten duen inor? Esatari zuritzaileak ez digu kontatzen hegazkin militar horiek Bardeetako tiro poligonoan trebatu direla; ez digu kontatzen Espainiako Estatuak zenbat milioi euro irabazten dituen urteko armak sartzen; ez digu kontatzen telebistako irudietan ikusi ditugun gaueko irudi horietan zenbat lagun hil dituzten kohete eta bonba inteligente horiek.

Aitzitik, aurkezle gorbatadunak iragartzen digu etzi eginen diren Europako Hauteskundeetan Espainiako soldaduek botoa eman dezaten posta bidezko epea luzatu dutela; irudi batzuek laguntzen dute esatari zuriaren diskurtsoa: soldadu espainol irribarretsuak agertzen dira irudietan, hegazkinetan harro, blindatuetan alai, patruilan adeitsu; lehen bonbekin birrindu dituzten zubiak eraikitzen ari diren soldadu horiek beraiek. Bake misioa eufemismo iraingarria agertzen da telebistako beheko zerrenda beltzean: azpititulu zuria, esatariaren mintzo melengaren osagarri.

Gure egongeletako hormetan ez dago jada koheteen marra berunkara edota bonba leherketa gorrien islen arrastorik. Laster ahaztuko zaigu Afganistan, Pakistan, Tajikistan, Turkmenistan, Uzbekistan, Kazahstan edo Auskalostango irudiak ziren. Segur aski, Auskalostangoak ziren... Izan ere, inork al daki non dagoen Auskalostan?