Carpe diem

Baiki, eguna profitatu eta aukera aprobetxatu. Ezen fugit irreparabile tempus, denbora aurrera baitoa -eta gu harekin. Eta sugeak txoriari nola, zu kamioari begira hala. Hortaz, tentaldian erori zara luze gabe eta harategiaren aurrean aparkatuta dagoen oilasko banatzailearen kamioi handi hori lapurtu duzu.

Collige, virgo, rosas zioten klasikoek, eta zu ez zara birjina, ezta Ama birjina ere, eta kamioi horrek ez darama arrosarik, oilaskoak baizik, baina, halere, aukera aprobetxatu duzu. Oilasko banatzailearen kamioira igota, ipar saihesbiderantz abiatzen zara ziztu bizian Barañaindik.

Goizeko zazpiak dira eta harategiaren aurrean utzi duzu oilasko-banatzailea oilaskorik gabe eta aho bete hortz. Kamioia oso ongi dabil, azkar, iparralderantz. Hori bai dela marka! Oilaskoaz leporaino beteta dagoen kamioi handi-handia lapurtzea, eta ez untxi bat harrapatzea aire konprimatutako karabina batekin, edo plaza batetik ahate bat hartzea afaltzeko...

Abiadura bizian ari zara gidatzen, auto gidari motelen irain eta biraoen artean... baina txoferren patroia den Done Kristobalen babesa sentitzen duzu San Cristobal delako mendia ikusten duzunean eta, orduan, Berriozarren San Cristobal izeneko elkarte bat dagoela gogoratzen duzunez, Berriozarko errotandan sartzen zara eta Zortzikon aparkatzen duzu.

Eta ordurako beranduegi da. Ez Ama Birjina Lourdesekoak, ez Frantzisko Asiskoak, ez Done Kristobalek, inork ez zaitu libratuko foruzain txapelgorrien hatzaparretatik eta, txantxagorria bezala, sarean erori zara, tentaldian erori zinen modu berean. Klasikoek ziotenez, alea jacta est.

Freebatasuna

Konponbide demokratiko baten alde: hitzak haizeak eraman ez ditzan: freebatasuna

Agur, Sebastian! Datorrena ez da hobea!

Fernando Sebastianen azken mezaren ostean, ezin dugu ahaztu orain Francisco Perez Gonzalez dugula kristauen artzain berria Nafarroan. Bazen garaia gauzak argi izateko! Militar bat, Nafarroako artaldetik ardi beltzak aterako dituena, elizaren kupelean gelditzen diren sagar ustelak erauziko dituena... Ikusteko dago zer eginen duten ardi beltzek... Ziur aski, ezer ez, beti bezala, zeren koloreak kolore, ardiak beti ardi; otzanak, apal-apalak, motel-motelak, txintxo eta esanekoak, eta, batez ere, astun-astunak, beeka aritzen zaizkigu-eta, gogaitu arte, artaldera biltzen ez garenoi.

Nik nahiago dut hasiera-hasieratik denok izatea garbi ze artzain mota den, gerta ez dakigun aurrekoarekin bezala, Fernando Sebastianekin bezala. Gogoan dut izendatu zutenean, nire lagun batek, kristaua berak, esan zidan Sebastian majoa zela... euskara pixka bat ikasteko intentzioa agertu omen zuen Calatayud-ekoak... Zakurraren putza!

Gogoan dut garai horietan intsumisioaren mugimendua oso aurreratua zihoala, ideologikoki intsumisioaren aldeko borroka irabazia zegoen... eta orduan agertu zen Fernando Sebastian, “intsumisoak insolidario hutsak” zirela esanez. Gero etorri ziren beste perla batzuk, homosexualak gaixorik zeudeneko hura edo Jessus passion filmaren harira sortu zuen polemika... Harik eta hauteskunde bezperan Falange goraipatu arte. Benetan, oso majoa.

Eta orain, Francisco Perez Gonzalez. Hau ere, oso-oso majoa, seguru! Hilaren 12an, segur aski, izanen dugu aukera ikusteko desfilatzen beste militarrekin batera Euskal Herriaren hiriburuan barna, denoi gogorarazteko zeinek agintzen duen hemen... Jainkoaren graziaz, beti ere.

Euskal Herrian zeinek ospatuko du urriaren 12an Pilarika eguna, Guardia Zibilaren patroia?

Euskaraz bai, baina ez edonola!

Ezkaba inguruko euskaldunok beti ibiltzen gara aldarrikatzen euskaraz ere nahi ditugula oharrak ikusi, albisteak jaso, iragarkiak irakurri... Eta batzuetan euskaraz ere zerbait ikustearekin pozten gara Erdalerriaren basamortuan...
Ezkaba inguruan, Berriozarko Doneztebe parrokiak katekesirako deialdia kaleratu du irail honetan. Ohar honetan, euskaraz zerbait jarri dute... irudian ikus daitekeenez.

Nire ustez iraingarria da euskarari ematen zaion tratamendua, lotsagarria.

Ados, Kurtso guztietan katekesia euskeraz eta gazteleraz egin daiteke... Euskeraz eta gazteleraz? Ez ote zuen esan nahi euskaraz edo gaztelaniaz?, alegia, edo hizkuntza batean edo bestean, ezta?
Zeren... euskarazko katekesien kalitatea ez da izango euskarazko testuarena bezain kaxkarra, ezta? Gogoak ematen du alaba gaztelaniazkoan apuntatzeko... zer gerta ere.

Euskarazkoa ez da ulertzen, ez da testua, ez ditu gutxieneko baldintzak betetzen testua izateko, euskarazkoak ez baitu betetzen eginkizun komunikatiboa; erdaraz irakurri behar duzu eta dotrinaz zerbait jakin behar asmatzeko zer ezkutatzen den honako honen azpian: Urte azkenean etortzen ziren mutiko/neskatoak hasten dira. Alegia, iaz katekesira etortzen ziren neska-mutilak hasiko direla, edo horrelako zerbait...
Ez naiz agertzen kezkatuta Haurtengo bezalako akats ortografikoengatik -akatsik egiten ez duen idazlea ez da jaio eta denok egiten ditugu akatsak (ni-neu aurrena) Ez dezagun ahantzi: "Aliquando bonus Homerus dormitat" (Homero bera ere noizean behin lokartu daiteke-eta)
Ohar horretan datak eta orduak ez daude euskaraz... Litekeena da, egileak data eta ordua idazterakoan zalantzak izatea... Baina arauak horretarako daude.
Ez dut zalantzan jartzen egilearen borondate ona, baina... onartuko al genituzke horrelako akats eta errakuntzak erdarazko ohar batean?
Bukaera ere nabarmena da: neskatoan gurasoek bilduko dira. Ene ustez Berriozarko parrokian ez dira kezkatu euskarazko testua txukun egiteaz; borondate ona baina euskara maila eskasa duen norbaiti eman diote euskaratzeko lana eta... hor konpon! Benetako kezka eta benetako borondate ona izan balute, kezkatuko ziratekeen txukun egiteaz, bai horixe!

Itzalgailua

Erdi lo edo erdi esna nentorren autoan, atzealdeko eserlekuan etzanda, Marea-ren “Ya lo dijo el Camarón” leloa belarrietan eta ezpainetan. Suntsipen handiko arma da garagardroga, baiki. Loaldi labur urduriak eta bihurgunetan burukadak. Loaldian murgildu behar nintzela zirudien unean, Kutxi-ren ahots lakarrak esnatzen ninduen: “Hay que joderse” oihukatu zidan estoldetako poetak bozgorailuetatik, izenburua gogoratzerik ez dudan beste kanta baten hasieran.

Udan, gauak oso luuuuuzeak izaten dira eta garagardrogak bihotzerrea eman zidan. Zorionez, eguna argitzear ikusi nuen Decathlon iragarki urdin handia, X herriko festetatik bueltan. Lagun errukitsu batek errotondan utzi ninduen eta ni, total eginda, etxerako bide malkartsua hartu nuen. Egunak argitu zuen, eta iruditu zitzaidan errepideak eta etxesailek eta Ezkaba mendiak berak hartzen zituela koloreak. Orduan ikusi nuen, Auzalor kaleko berdegunean gorri, itzalgailu bat. Estoldetako poetak azken diskoan salatzen du espaloiak zorriz beteta daudela, baina hori itzalgailu bat zen.

Itzalgailu gorria, garbi-gargia, erabili gabea, zuhaitz baten ondoan, sute on bat noiz helduko zain, geldi-geldi, desafiatzaile... Berriozarko festetarako gordetzea pentsatu nuen; bizkarrean hartu eta etxera ekartzeko zorian egon nintzen... baina ez, han gelditu zen zut, gorri-gorri, probokatzaile.

Udan, gauak oso luuuuuzeak izaten dira, baiki. Abuztu honetan ere bai, antza. Goiz hartan ikusi nuen itzalgailu gorri hura, gau luuuuuze baten lekuko mutua erabili ote zuen inork gaueko suak amatatzeko? Inoren urdaileko bihotzerrea baretzeko?