2013-10-11

Eraiki dezagun #HerriHarresia

 Ohituta gaude entzuten adinez aski aurrera joandako jendeak nola kritikatzen dituen gazteak, ez dutela konpromisorik nahi esanez, bizitza lasai eta erosoarekin laketu direla eta ez direla ezeren alde borroka egiteko prest, kontsumismoaren morroi, gailu elektronikoen mendeko eta errazkeria guztien jopu bihurtu direla.
Ohituta gaude, halaber, beren gazte garaiko balentrien berri entzuten eta irakurtzen, haiek bai, haiek bai izan zirelako justiziaren alde borrokatzeko gauza, eskuzabaltasun handienarekin eta baldintzarik txarrenetan, trukean deus eskatu gabe. Horiek istorio zaharrak dira, jakina, eta jada inor ez da joango adinez aski aurrera joandako jende horrengana kontu eske, beren gaztaroa benetan hain zail, hain eskuzabal eta hain heroikoa izan ote zen galdetzera; inor ez da joango haiengana galdetzera, demagun, haiek hain borrokalari zintzoak izan baziren, horietakoa askok nola onartu zuten tailerretik hasiera-hasieratik pasatu beharko zukeen aldaka hautsiko demokrazia matxuratu bat, zergatik egin zioten kosk, haginak kamustu arte egin ere, interes zikinenen sagar ustelari, nola jasan duten hainbeste hipokresia.
Baina, -beren gaztaro idealizatu horren izenean!-, gutxienez ulertu beharko lukete kritika horrek ez duela deus balio ikusteko gauza ez balira, lan politikoa besterik egin ez duen gazteen belaunaldi oso bat, menturaz arlo honetan ere herri honek eduki duen prestatuena, urte luzeetako kartzelaldi injustu eta lotsagarriaz ordaintzen ari dela bere engaiamendu eredugarria; gazte belaunaldi horrek gure herriari, demokraziari eta justiziari egin dien ekarpena behar bezala baloratzeko gauza ez balira, eta, besterik ez bada ere, elkartasun pixka bat emateko gauza ez balira, beren idealen aldeko borrokarengatik ordaindu behar izan duten eta ordaintzen ari diren prezio ikaragarri horren aurrean.
Eta askatasunaren aldeko borrokan hain sutsu eta kontsekuente izan badira, beharbada konturatu beharko lirateke, gure herrian izan diren azken gertaeren harira, beste aldera begiratzeko garaiak bukatu direla, jokoan dagoena ez dela lehia partidista bat, lauhazkan datorren faxismoak denok ukitzen gaituela eta denon eginbeharra eta denon onurako dela eraso totalitarioei aurre egitea.
Eta horregatik, beraz, eraiki dezagun harresia; esan dezagun aski dela, ez dugula demokrazia faltsu eta ustel baten aldarean gure seme-alaba bakar bat gehiago sakrifikatuko, kartzelak hustutzeko garaia dela, eta ez betetzekoa, ez diegula utziko gure adiskideetako bat bera ere eramaten; bakea nahi dugula, bake justua, eta beren idealei hitzaren eta ekintza politikoaren bidez eutsi dieten errugabeak kartzelara eramatea ez dela horretarako bidea, helburu horretatik urruntzen gaituela, irtenbiderik gabeko karrika batera eraman nahi gaituenen amarrua.

Eraiki dezagun herri harresia; gora herri harresia!



2013-09-26

Mundua alderantziz

2003ko martxoaren 20an, Irakeko hegazkinek Estatu Batuak bonbardatu zituzten.
Bonbak jaurti eta gero, tropa irakiarrek Ipar Amerikako lurrak inbaditu zituzten.
Alboko kalte anitzak izan ziren. Amerikar zibil askok, batez ere umeek eta emakumeek, bizia galdu zuten ala gorputz atalen bat ebakita bizi dira. Biktimen kopuru zehatza ez dugu guk ezagutzen, tradizioz, beti tropa inbaditzaileen hildako-kopurua aipatzen delako, eta herri inbadituan biktimak kontatzea debekatzen delako.
Saihestu ezineko gerra izan zen. Estatu Batuen armategietan pilatutako suntsipen handiko armak zirela eta, Iraken segurtasuna, eta baita gizateria osoaren segurtasuna ere mehatxupean baitzeuden.
Aitzitik, Alaskako petroleoa bereganatzea benetako helburua zeneko zurrumurru gaiztoek ez zuten inolako oinarririk...


Eduardo Galeano-ren testu guztietan gertatzen den bezala, hitz egokiak eta neurri egokia dena esateko.

2013-09-08

Madrilgo errege jauregian

 Gazte ziren, euskaldun ziren, eta lagun preso bat bisitatzetik bueltan zetozela, Madrilen gelditzea erabaki zuten bisita turistiko bat egiteko. Madrilgo errege jauregira joatea otu zitzaien, beste preso baten senideei entzuna baitzioten merezi zuela. Erraza egin zitzaien aurkitzea eta jauregiaren kanpo aldean barkillero bat topatu zuten, Jose Luis López Vázquez-en eta Tony Leblanc-en nahasketa zirudiena. Ironia guztiarekin, gazte euskaldun horietariko bat saltzailearengana hurbildu eta barkilleroari, errege jauregiari begira, galdetu zion ea han bizi ziren errege-erregina.
Paper-festa-n Anjel Lertxundi-k adierazi zuen: “Ironia eta iraina oso hitz hurbilekoak dira. Eta esanahiaren aldetik, ironia askotan iraingarria baita, biak sinonimotzat hartzen dira sarri”. Barkilleroak ez zuen ironia harrapatu, iraintzat hartu baitzuen galdera, eta sinkope bat sufritu behar zuela zirudien arren, Jose Luis López Vázquez-en eta Tony Leblanc-en nahasketa haragiztatuak arnasa hartu, erdeinuzko aurpegia jarri, eta purrustaka esan zion ea nola zen posible espainol batek ez jakitea Zarzuela jauregian bizi direla errege-erregina.
Izan ere, barkillo-saltzaileak ez zekien aurrean zituen gazteak ez direla sentitzen espainol, Espainiari eta Espainiako errege-erreginari eskertzeko deus ere ez dutela gazte euskaldunek. Gazte euskaldun horien laguna utzi berria zuten Toledo eta Madrilen arteko mugan dagoen espetxe batean, sei urteko kartzela-zigorraldia betetzen Espainia monarkiko honek legez kanpo utzitako erakunde bateko kidea izateagatik. Bi mila egun baino gehiago Aranjuez-en. Espetxe hori Juan Carlos erregek berak inauguratu zuen, sarreran bisitariei ongietorria emateko plakak aldarrikatzen duenaren arabera. Baina hori nola azaldu Tony Leblanc-en eta Jose Luis López Vázquez-en nahasketa den barkillero bati? Batzuetan, elkarrizketa bateko solaskideen arteko amildegia Urbasako leize-zulo guztiak baino sakonagoa da.
Egun horretan gazte euskaldunek ez zuten errege jauregia bisitatu nahi izan, bertan dagoen armarri berezi bat ikusteko aukera galdu zuten: Juan Carlos-en armarria zutoihal handi bat, bertan Falange-ren ikurra duena, uztarri eta geziak hondo urdinean. 


Hori ez zuten ikusi, eta barkillorik ere ez zuten erosi nahi izan.

Espainia horrelakoa da: uda honetan, Moraleja de Enmedio herrian, Madrilen, Falange-ren Cara al sol ereserkia jarri dute, udal plazako bozgorailuetatik dena emanda, balkoian armarri frankista airean. Ikusi, ikusi! Hori da hori marka, marca España!
Ez gaitezen harritu, beraz, ez badiote Espainiari olinpiadak antolatzea esleitu. 

2013-09-05

Ikasturte berria, bertso berria

Ikasturte berrian Ezkaba eskolan harrera egiteko bertso txikia, ikasle berri eta zaharrei eskainia.



Irailak bosta heldu da-eta
gaur dugu egun handia
oporraldia bukatu dela
hasi da kurtso berria.
Ongi pasatu ta asko ikasi
dugu xede nagusia
jaso ezazue gure agurra
ta gure ongietorria.




2013-08-28

Rosa Luxenburg-en zapata

Eduardo Galeano idazle uruguaiarrak idatzia da. 1919an Rosa Luxemburgo iraultzailea hil zuten, Berlínen. Hiltzaileek fusilarekin kolpeka burua hautsi eta kanal baten uretara bota zuten gorpua. Bidean zapata bat galdu zuen. Esku ezezagun batek zapata hori jaso zuen lokatzetik.

Rosak bizitza osoa eman zuen borrokan, askatasunaren izenean justizia sakrifikatzen ez den mundu baten aldeko borrokan, eta justiziaren izenean askatasuna sakrifikatzen ez den mundu baten aldeko borrokan. Egunero-egunero, esku ezezagun batek bandera hori jasotzen du lokatzetik, zapata jaso zen gisa berean.

Elkartasunaren zapata bezala, elkartasunaren kopa jasotzen dugu guk urtero Iñaki, Joseba, Mikel, Ibai eta beste preso eta iheslariak gogoan eta bihotzean ditugularik, laster etxean egon daitezen gure konpromisoa biderkatu eta berresteko.

Topa egin dezagun guk ere justiziaren izenean askatasuna sakrifikatzen ez den mundu baten aldeko borrokan, topa egin dezagun sakabanaturik dauden presoen alde, topa egin dezagun mundu osoan barreiaturik bizi diren euskal herritarren alde. Egunero-egunero, bandera hori dugu guk jasoa; eta jaietan, are jasoagoa.